រឿង ព្រះនាងទេពមច្ឆា

រឿង ព្រះនាងទេពមច្ឆា

កាលពីព្រេងនាយ មានរាជវាំងផ្កាថ្មរបស់ស្តេចមច្ឆាមួយនៅបាតសមុទ្រ។ ស្តេចមច្ឆានេះមានព្រះរាជបុត្រីវ័យក្មេងចំនួនប្រាំពីរអង្គសុទ្ធតែស្រស់ស្អាត។ ពួកគេ ទាំងអស់គ្នាចូលចិត្តហែលទឹកលេងរៀងរាល់ថ្ងៃ។ ប្លែកតែព្រះនាងពៅមានរូប សម្រស់ស្រស់ប្រិមប្រិយជាងគេ ទ្រង់តែងតែអង្គុយត្រមង់ត្រមោចតែម្នាក់ឯង។ នោះគឺជា ព្រះនាងទេពមច្ឆាតូច ព្រះនាងមានព្រះជន្មគំរប់១៦ព្រះវស្សាទៅ ហើយ។ ថ្ងៃនេះជាព្រឹត្តិការណ៍មួយដ៏សំខាន់ណាស់ ដែលប្រជារាស្ត្រទាំងមូលនៃ អាណាចក្រសមុទ្រទាំងអស់ បានរូតរះមកជូនពរថ្ងៃខួបកំណើតរបស់ទ្រង់។

ក្នុងឱកាសនៃពិធីដ៏អធិកអធមនេះ ត្រីសេះទឹកមានសំឡេងដូចផ្លុំត្រែបានចាប់ ផ្តើមថ្លែងសុន្ទរកថាមួយយ៉ាងវែង ដើម្បីជាកិត្តិយសចំពោះមហាទិវានេះ។ អ្នក លេងពិណដែលជាសិល្បករដ៏ល្បីក៏បានមកកំដរបទភ្លេងផងដែរ។ ចំណែកស្តេច សមុទ្រវិញ មានពុកមាត់ពណ៌ស ពាក់ម្កុដដូចព្រះអាទិត្យឈរកាន់រាជខណ្ឌមុខបី។ ពេលចប់សុន្ទរកថា ពិធីបុណ្យក៏បានចាប់ផ្តើម “សូមបើកសំបកគំឡើង” នេះគឺ បញ្ជារបស់ព្រះរាជា។ បន្ទាប់មកបងៗរបស់ ទេពមច្ឆាតូច ក៏ចាប់ផ្តើមបើកសំបក គ្រីដ៏ធំនេះ។ ប៉ុន្តែព្រះនាងតូចពុំបានស្ថិតនៅក្នុងសំបកគំនោះទេ។ ព្រះករុណា ទ្រង់មានព្រះទ័យក្រេវក្រោធជាខ្លាំង។

ព្រះនាងទេពមច្ឆាតូច គឺជាក្មេងស្រីរប៉ិលរប៉ូចដែលធ្វើអ្វីតាមតែទំនើងចិត្ត របស់ទ្រង់នឹកឃើញ។ ពេលមានពិធីជប់លៀង ឬពិធីបុណ្យផ្សេងៗ ធ្វើឱ្យទ្រង់ មានការអផ្សុកជាខ្លាំង។ ពេលណាដែលទ្រង់អាចគេចវេះបាន ទ្រង់តែងតែរត់ទៅ អង្គុយស្រមើស្រមៃនៅលើដុំថ្ម ជាមួយនឹងត្រីកំប្លុកកំប្លែងមួយ។ ទ្រង់សប្បាយនឹង ការទស្សនាទីផ្នូរនាវាដែលលិចនៅបាតសមុទ្រណាស់។ ព្រោះនៅទីនោះ ទ្រង់ ឃើញវត្ថុប្លែកៗគ្រប់បែបយ៉ាងមកពីពិភពខាងលើដែលទ្រង់មិនធ្លាប់ស្គាល់។ ព្រះនាងទេពមច្ឆា មានព្រះទ័យរំភើបស្ទើរតែវង្វេងស្មារតីចំពោះពិភពដ៏ចម្លែកទាំង នេះ។

 ថ្ងៃនេះទ្រង់បានឃើញតួសំណល់នាវាមួយ ទ្រង់បានពិនិត្យមើលដបស្រា វ៉ែនតា ស្បែកជើង ដែលទ្រង់ពុំដឹងថា គេប្រើរបៀបណាផងនោះ។ ព្រះនាងជក់ ព្រះទ័យនឹងវត្ថុទាំងនោះណាស់ រហូតទាល់តែព្រះនាងភ្លេចអស់នូវក្តីកង្វល់ទាំង ពួង។ នៅក្នុងកប៉ាល់ចាស់មួយដែលបានលិចជាយូរណាស់មកហើយ ព្រះនាង ឈ្ងោកពិនិត្យមើលឃើញសមមួយធ្វើអំពីប្រាក់។

ដោយសារពពួកសត្វនៅក្នុងសមុទ្រពុំធ្លាប់មានកែវ ចាន ស្លាបព្រាប្រើនោះ ព្រះនាងសួរខ្លួនឯងថា តើរបស់នេះគេប្រើយ៉ាងដូចម្តេច?។ ទ្រង់មានមិត្តម្នាក់ជា បក្សីដែលរស់នៅលើកោះ។ បក្សីនោះពិតជាដឹងនូវគ្រប់វត្ថុទាំងអស់នៃពិភព ខាងលើ គឺជាឯកទេសរបស់វាហើយ។ ពេលបក្សីបានឃើញសមនោះភ្លាម វាបាននិយាយដោយឥតញញើតថា “វាគឺជាក្រាស់សិតសក់ណានាងស្រី!” ហើយវា ក៏យកសមនោះមកសិតសក់របស់វា។ នៅសុខៗទ្រង់ក៏លាន់មាត់ថា "ពុទ្ធោអើយ! ព្រះអាទិត្យជិតអស្ដង្គតទៅហើយ ចុះបុណ្យខួបកំណើតរបស់ខ្ញុំនោះ តើគិតយ៉ាង ណា” ព្រះនាងក៏ប្រញាប់មុជទៅក្នុងទឹកសមុទ្រជាបន្ទាន់។

ពេលព្រះនាងមកដល់រាជវាំង ព្រះបិតាខ្ញាល់ជាខ្លាំង “ចូរឯងរត់ទៅនៅក្នុង គុហារបស់ឯងភ្លាមទៅ! ល្ងាចនេះបិតាមិនចង់ឃើញមុខឯងទេ! យើងនាំគ្នា ធ្វើពិធីបុណ្យនេះមិនបាច់មានឯងក៏បានដែរ!”

ពេល មច្ឆាតូច ចូលមកដល់ក្នុងគុហាវិញ ព្រះនាងមានកង្វល់ជាខ្លាំង។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលទ្រង់បើកព្រះនេត្រសម្លឹងមើលអ្វីៗដែលនៅជុំវិញខ្លួន ហាក់មាន អារម្មណ៍ភ្លឺថ្លាសប្បាយរីករាយក្រៃលែង ពីព្រោះទីនេះហើយ ដែលទ្រង់បានថែ រក្សាទុកនូវវត្ថុដ៏ចម្លែកៗដែលបានរកឃើញពីសំណល់នាវា។ វាជាកូនប្រអប់តូចៗ កូនថូចាស់ៗ សៀវភៅកំណត់ហេតុផ្សេងៗ ផ្ទាំងគំនូរល្អៗ និងវត្ថុបុរាណជា ច្រើនទៀត។ កាលណាទ្រង់សម្លឹង មើលរបស់អស់ទាំងនេះ ធ្វើ ឱ្យទ្រង់យល់បានខ្លះៗអំពី

ពិភពខាងលើ។

ភ្លាមនោះ ស្រាប់តែមានព្រឹត្តិការណ៍មួយបានកើត អស្ចារ្យ បានអណ្តែតរសាត់ចំពីលើព្រះនាង! ទោះ ទោះបីដឹងថានឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្ម ពីព្រះបិតាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ព្រះនាងបានតាមដាននាវានោះរហូត។ គ្រាន់តែ ប៉ុន្មានព្យាមប៉ុណ្ណោះ ព្រះនាងបានឡើងមកដល់ខាងលើផ្ទៃទឹករួចទៅហើយ។ គឺជាទស្សនីយភាពមួយដែលនឹកស្មានមិនដល់ មិនមែនជ មនជានាវាធម្មតានេ រានោះទេ វា មានក្បាលពណ៌មាស កន្សៃមានថ្នាក់ៗ និងក្តោងបីយ៉ាងធំៗ នេះគឺជារ នេះគឺជារាជវាំង បណ្តែតទឹក។ ព្រះនាងឮសូរសំពេ សំណើចក្អាកក្អាយលាយឡំនឹងសម្លេងច្រៀងយ៉ាង ច្រៀងយ៉ាង ពិរោះ។

 ទ្រង់ក៏ចូលទៅជិតនាវានោះដោយ នាវានោះដោយលបៗ ពួកនាវិកជួបជុំគ្នានៅខាងក្នុង បានរៀបចំពិធីបុណ្យយ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេង ប៉ុន្តែគេរៀបចំពិធីនេះដើម្បីនរណា?។ ដើម្បីជាកិត្តិយសចំពោះព្រះអង្គម្ចាស់វ័យក្មេងមួយអង្គដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់។ នាងទេពមច្ឆា បានចាប់ចិត្តស្រឡាញ់ទ្រង់ភ្លាម បេះដូងពោរពេញដោយភាពជ្រួ ពជ្រួល ច្របល់។ ព្រះអង្គម្ចាស់ទើបតែមានព្រះជន្ម១៦ព្រះវស្សាតែប៉ុណ្ណោះ។ រូបសំណាក ដ៏ល្អដែលព្រះអង្គម្ចាស់ទើបទទួលបានជាអំណោយពីព្រះបិតារបស់ទ្រង់។

ពេលនោះ មេឃក៏ចាប់ផ្តើមស្រអាប់ ខ្យល់ក៏បក់មកយ៉ាងខ្លាំង។ មិនបាន ១៥នាទីផង មហាសមុទ្របានកម្រើកភ្ញាក់ឡើងដូចមានកំហឹង។ ព្រះនាងធ្លាប់ បានឃើញព្យុះរបៀបនេះជាច្រើនដងរួចមកហើយ ប៉ុន្តែចំពោះព្រះអង្គម្ចាស់ ទ្រង់មានការព្រួយបារម្ភជាអនេក។ ទឹករលកដ៏ធំនេះ បានបោសសំអាតមនុស្ស គ្មានសល់អ្វីនៅលើនាវាបន្តិចឡើយ។ ទេពមច្ឆា បានជួយស្រោចស្រង់មនុស្ស ម្នាក់គត់ គឺព្រះអង្គម្ចាស់របស់ទ្រង់។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលជួយទ្រង់មកដល់លើ គោកនោះ ព្រះអង្គម្ចាស់បានសន្លប់បាត់ស្មារតីទៅហើយ។

ពេលនោះ ព្រះនាងក៏បានច្រៀងថ្នមៗយ៉ាងពិរោះក្បែរព្រះអង្គ។ ពីព្រោះតាម គេនិយាយថា ពួកមច្ឆាមានឥទ្ធិពលវេទមន្តអ្វីមួយ។ ចំណែកបក្សីបានពិនិត្យមើល ប្រអប់ជើងព្រះអង្គម្ចាស់ឥតមានកំរើកអ្វីឡើយ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ សុនខរបស់ព្រះអង្គម្ចាស់បានរួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់ក៏ព្រុសយ៉ាងខ្លាំង ធ្វើឱ្យព្រះអង្គ ដឹងព្រះកាយឡើងវិញ។ ទេពមច្ឆា ភ័យខ្លាំងពេក ក៏ប្រញាប់មុជពន្លិចខ្លួនទៅក្នុង មហាសមុទ្របាត់ទៅ។ ព្រះអង្គពុំបានឃើញអ្វីក្រៅពីសុនខមួយក្បាលនេះឡើយ។

តើជាការពិតដែរឬទេ ដែលព្រះនាងលែងមានឱកាសបានជួបនឹងបុរសដែល ទ្រង់ស្រឡាញ់នោះ ធ្វើឱ្យទ្រង់មានការសោកសៅពេលដែលវិលត្រឡប់ចូលក្នុង គុហាវិញ។ ប៉ុន្តែមានការភ្ញាក់ផ្អើលមួយបានកើតឡើង គឺរូបសំណាកព្រះអង្គម្ចាស់ បាននៅទីនោះកំពុងរង់ចាំទ្រង់រួចជាស្រេច។ រូបសំណាកនេះបានលិចនៅចំទី កន្លែងល្អណាស់។

ព្រះនាងទេពមច្ឆា មានចិត្តរំភើបជាខ្លាំង នៅពេលដែលឃើញរូបសំណាក

ព្រះអង្គម្ចាស់ “យើងពុំអាចបែកគ្នាបានឡើយ” ព្រះនាងមានបន្ទូលខ្សឹបៗទៅកាន់

រូបសំណាកដែលទ្រង់បានបាក់ចិត្តស្រឡាញ់មុខមាត់របស់គេ ហាក់បីដូចជា

មនុស្សមានជីវិតពិតៗ។ តែអនិច្ចាណាស់ ព្រះបិតារបស់ទ្រង់យាងមកដល់មាន

ព្រះភក្ត្រក្រហមច្រាលដោយកំហឹង "តើនេះជាអ្វីទៅ?” ព្រះរាជាស្រែកគំហក

ដោយចង្អុលទៅរូបសំណាកនោះ។ ព្រះនាងបានដឹងច្បាស់ថា គ្មានអ្វីត្រូវភូត

កុហកព្រះបិតាទៀតទេ ក៏ទូលថ្វាយព្រះអង្គនូវរឿងរ៉ាវទាំងអស់នេះ។

 ពេលនោះ

ព្រះរាជាខ្ញាល់ជាខ្លាំង លើករាជខណ្ឌមុខបីគ្រវីគ្រវាត់បញ្ចេញពន្លឺដូចផ្លេកបន្ទោរ

ធ្វើឱ្យរូបសំណាកថ្មបែកខ្ទេចជាច្រើនបំណែក។ ព្រះនាងមានព្រះទ័យមួហ្មង ជាខ្លាំង

“ឥឡូវនេះ តើខ្ញុំត្រូវធ្វើអ្វីទៅ? ហ៊ី! បើសិនជាខ្ញុំមានជើងពីរ ខ្ញុំនឹងរត់ ទៅលើ

ផែនដី ហើយខ្ញុំនឹងបានទៅជួបព្រះអង្គម្ចាស់មិនខានឡើយ”។

រំពេចនោះ ស្រាប់តែមានសម្លេងបានបន្លឺ ខ្លីពី ខាងក្រោយ “មានជើងពីរ គឺគេអាចធ្វើបាន អ្នកណានិយាយហ្នឹង? នោះគឺជាត្រីធំចាស់រូ អាក្រក់ គេជាអ្នកនាំសាររប សាររបស់មេធ្មប់។ រូប់។ ដើម្បីព្រះអង្គ ម្ចាស់ទ្រង់ក៏បានទៅរកមេធ្មប់នោះមែន រះមែន។ មេធ្មប់និយ និយាយ “ខ្ញុំអាចឱ្យជើងពីរដល់ព្រះនាងបាន ប៉ុន្តែត្រូវមានល័ក្ខខ័ណុ ប៉ុន្តែ រ័ក្ខខ័ណ្ឌមួយ ជាមួយនឹងទ្រង់ថា គឺទ្រង់ត្រូវឱ្យសម្លេងរបស់ទ្រង់មកខ្ញុំ” សម្លេងខ្ញុំ? 

ព្រះនាងឆ្លើយទាំងការភិតភ័យ។ មេធ្មប់បន្តទៀតថា “ក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃ បើទ្រង់បាន បានទទួលការថើបថ្នាក់ថ្នមពី យុវជនម្នាក់នោះ ទ្រង់នឹងបានជួបគ្នាជារៀងរហូត” "។ ច្រៀងតាមដែលមេធ្មប់បានស្នើសុំ ទើបព្រះនាងហាមាត់ ហើយគ្រប់សម្លេងទាំងអស់ដែលចេញពីមាត់ របស់ទ្រង់។ មេធ្មប់ម្នាក់នេះបានប្រមូលយកសម្លេងដាក់ក្នុងគ្រឿងអលង្ការមួយ ដែលមានរាងដូចខ្យង ជាបន្តោងខ្សែករបស់មេធ្មប់នោះ។ បន្ទាប់ពីនោះមក ទ្រង់ ក៏ក្លាយជាមនុស្សគមួយរំពេច។

ព្រះនាងទេពមច្ឆា ក៏មានជើងពីរយ៉ាងល្អប្រណិត។ ប៉ុន្តែគួរឱ្យអនិច្ចាណាស់! ជើងទាំងពីរនេះប្រើការពុំសូវបានល្អសោះ ព្រោះព្រះនាងមានទម្លាប់ជាមួយនឹង កន្ទុយរបស់ទ្រង់ទៅហើយ បើសិនជាគ្មានអ្នកណាមកជួយគាំទ្រព្រះនាងទេ ទ្រង់នឹងត្រូវលង់ទឹកស្លាប់ជាក់ជាពុំខាន។ ទំរាំតែព្រះនាងបានមកដល់លើគោក ទ្រង់បានឈ្លក់ទឹកដួលសន្លប់នៅលើឆ្នេរខ្សាច់ទៅហើយ។ កន្លងមកព្រះនាងធ្លាប់ តែរស់នៅក្នុងសមុទ្រ មិនយល់ពីអ្វីជារបស់មនុស្សឡើយ ហើយការផ្សងព្រេង របស់ព្រះនាងក៏ត្រូវបានចាប់ផ្តើមឡើង។ អ្នកទីមួយដែលឃើញព្រះនាងនៅលើ វាលខ្សាច់នោះ គឺជាសត្វបក្សីដែលជាមិត្តរបស់ទ្រង់។ បក្សីនោះគិតថា "ព្រះនាង មានជើងពីរហើយ ដូច្នេះទ្រង់ត្រូវតែមានសំលៀកបំពាក់ដូចនារីទូទៅ”។ បក្សី ក៏ហើរទៅដែនកោះមួយដើម្បីយករ៉ូបដែលវាបានរកឃើញនៅក្នុងសំណល់នាវា មកប្រគល់ឱ្យព្រះនាង។ ហើយទ្រង់បានងក់ក្បាលជាសញ្ញាអរគុណដល់បក្សី។

ព្រះនាងទេពមច្ឆា ក៏មានជើងពីរយ៉ាងល្អប្រណិត។ ប៉ុន្តែគួរឱ្យអនិច្ចាណាស់! ជើងទាំងពីរនេះប្រើការពុំសូវបានល្អសោះ ព្រោះព្រះនាងមានទម្លាប់ជាមួយនឹង កន្ទុយរបស់ទ្រង់ទៅហើយ បើសិនជាគ្មានអ្នកណាមកជួយគាំទ្រព្រះនាងទេ ទ្រង់នឹងត្រូវលង់ទឹកស្លាប់ជាក់ជាពុំខាន។ ទំរាំតែព្រះនាងបានមកដល់លើគោក ទ្រង់បានឈ្លក់ទឹកដួលសន្លប់នៅលើឆ្នេរខ្សាច់ទៅហើយ។ កន្លងមកព្រះនាងធ្លាប់ តែរស់នៅក្នុងសមុទ្រ មិនយល់ពីអ្វីជារបស់មនុស្សឡើយ ហើយការផ្សងព្រេង របស់ព្រះនាងក៏ត្រូវបានចាប់ផ្តើមឡើង។ អ្នកទីមួយដែលឃើញព្រះនាងនៅលើ វាលខ្សាច់នោះ គឺជាសត្វបក្សីដែលជាមិត្តរបស់ទ្រង់។ បក្សីនោះគិតថា "ព្រះនាង មានជើងពីរហើយ ដូច្នេះទ្រង់ត្រូវតែមានសំលៀកបំពាក់ដូចនារីទូទៅ”។ បក្សី ក៏ហើរទៅដែនកោះមួយដើម្បីយករ៉ូបដែលវាបានរកឃើញនៅក្នុងសំណល់នាវា មកប្រគល់ឱ្យព្រះនាង។ ហើយទ្រង់បានងក់ក្បាលជាសញ្ញាអរគុណដល់បក្សី។