រឿង អ្នកតាដំបងក្រញូង

រឿង អ្នកតាដំបងក្រញូង

រឿង អ្នកតាដំបងក្រញូង

សម័យកាលមួយ ព្រះរាជាបានចេញបញ្ជាឱ្យនាម៉ឺនមុខមន្រ្តីកេណ្ឌរាស្ត្រ គ្រប់ខេត្ត ស្រុក សំរាប់យកមកកាប់ឈើសាងសង់ព្រះបរមរាជវាំង និងបាច ទឹកសម្អាតស្រះអូរ ប្រឡាយតូចធំក្នុងព្រះនគរ ។

ក្នុងចំនោមប្រជាជនកំណែនទាំងនោះ មានបុរសកំលោះម្នាក់ មាឌមាំសម្បុរខ្មៅ ឈ្មោះនាយគ្រញូង។ ថ្ងៃមួយនាយញូងត្រូវដល់វេនទៅចាំជំរំ ហើយមានភារកិច្ចដាំ សួចម្អិនម្ហូបអាហារសំរាប់ក្រុមកំណែនឯទៀត

ដែលចេញទៅបំពេញការងារ។ ដាំបាយឆ្អិនកាលណានាយញ៉ូងរកអ្វីមកជ្រួយបាយមិនបាន នាយងាកឆ្វេងងាកស្ដាំ ស្រាប់តែក្រឡេកទៅប្រទះឃើញដើមរកាខ្មៅ នាយក៏ឈោងចាប់ យកមែកដើម រកាខ្មៅ

នោះមកជ្រួយបាយ។ រំពេចភ្លាមនោះ បាយសស្គុសក៏ប្រែជាពណ៌ខ្មៅ។ ដោយក្តីហេវហត់និងឃ្លានផងនាយញូងក៏កាយញាត់ៗបរិភោគបាយពណ៌ខ្មៅនោះទាល់ តែអស់រលីងពីខ្លះ។ បន្ទាប់មកនាយញ៉ូងក៏

ចាប់ផ្តើមដាំបាយថ្មីសម្រាប់សមាជិក កំណែនងទៀត។ តែម្តងនោះពេលនាយរកមែកដើមរកាខ្មៅជ្រួយបាយ ស្រាប់តែ មែកនោះបាត់ស្រមោលរកមិនឃើញ។ គ្រានោះនាយញ៉ុងអាយុ២១ឆ្នាំ។

គ្រាន់តែបរិភោគបាយនោះឆ្អែត នាយញ៉ូងក៏ចាប់ផ្តើមមានកម្លាំងខ្លាំងក្លា កើនឡើង ប្រុសៗជាលំដាប់ដោយមិនដឹងខ្លួន។ គឺនៅពេលនាយញូងចាប់ទាញពត់មែកដើមឈើ ទាលយកមកដាក់ព្យួរសង្រែក

បាយ ទើបនាយដឹងថាមានកម្លាំងខ្លាំងអស្ចារ្យស្ទើរនឹង ដំរីសារប្រាំពីរ ។នាយញូងអាចពត់កាច់និងដកដើមឈើទាលបានយ៉ាងស្រួលមិនបាច់ខំ។ ក្រុមកំណែន ទាំងអស់កាលបើបានឃើញមហិទ្ធិឫទ្ធិបារមី

នាយញ៉ូង ក៏នាំគ្នាបាក់ខ្លបខ្លាច កោត ស្ងប់ស្ញែង គោរពបូជាទុកជាអ្នកមានបុណ្យ ។ ប្រជាជនកំណែនទាំងនោះនាំគ្នាសុំចុះចូល បម្រើនាយញ៉ូងហើយសុំតែងតាំងនាយញ៉ូងឱ្យធ្វើជាស្តេច ។

នៅពេលដែលនាយញ៉ូងកំពុងមានកម្លាំងកើនមហិមាដូចដំរីសារទាំងប្រាំពីរ ស្រាប់តែ មានដំបងមួយបានលេចចេញមកយ៉ាងអស្ចារ្យ។ នាយញ៉ងរើសយកដំបងនោះធ្វើជា អាវុធ គឺជាដំបងឈើគ្រញ៉ូងមាន

ប្រវែងប្រាំហត្ថមួយចំអាម ។ នាយញ៉ងចាប់យកដំបង គ្រញូងមកគ្រវី វិលញាប់សេដូចកងចក្រហើយនាយក៏អាចហក់លោតបានកម្ពស់ដល់ ទៅ១៥ហត្ថដែរ។ មនុស្សម្នាទាំងឡាយដែលបានឃើញឬទ្ធិចេស្តា

នាយញ៉ងខ្លាំងអស្ចារ្យ ដូច្នេះបាននាំគ្នាដាក់ឈ្មោះឱ្យថា “ដំបងគ្រញូង” ជាប់រៀងរហូតមក។ ដឹងច្បាស់ថា ខ្លួនមានកម្លាំងខ្លាំងក្លា ពូកែលើសអស់មនុស្សធម្មតា ហើយមានឬទ្ធិបុណ្យអំណាចនាយ ញ្ចឹងក៏ចាប់ផ្តើមបែកគំនិតចង់សោយរាជ្យធ្វើស្តេច ដូចដែលក្រុមជនកំណែនបានស្នើសុំ ។

2

នាយពាំងស្រែកប្រកាសប្រាប់ពួកកំណែនទាំងអស់ឱ្យឈប់កាប់ឈើ ដែលសម្រាប់ យកទៅសង់ព្រះរាជវាំងស្តេច។ ក្រុមកំណែនទាំងអស់ត្រូវកាប់ឈើធ្វើដំបងព្រនង់ នាំគ្នាប្រដាប់អាវុធមានកាំបិត ដាវ

 លំពែង ពូថៅ ព្រួញ ឆ្នេរ ស្នា ហើយនាំគ្នារៀបចំ ហ្វឹកហ្វឺនជាកងទ័ព ដើម្បីចេញដំណើរទៅព័ទ្ធវាយរាជវាំងប្រហារស្តេចចក្រព័ត្រ ។ ប្រជាជនទាំងអស់បានស្មោះស្ម័គ្រនាំគ្នាមូលមីដើរតាមដំបងគ្រញ៉ូង ។

ដូច្នេះគេអាចរួច ពីកំណែនលែងហត់នឿយកាប់ឈើជញ្ជូនថ្មបម្រើស្តេចទៀត។ដំបងគ្រញ៉ូងលើកទ័ព១០ម៉ឺននាក់ច្បាំងឡោមព័ទ្ធព្រះមហានគរ ព្រះមហាក្សត្រ ព្រះចក្រព័ត្រ គ្រានោះដែលកំពុងតែ

មានជម្ងឺរោគព្យាធិជាទម្ងន់ បានចែកទ័ពជាពីរ ឱ្យចេញទៅទប់ទល់នឹង ដំបងគ្រញូង។ ទ័ពផ្នែកទី១ ត្រូវចេញទៅក្រៅទីក្រុង វាយប្រយុទ្ធប្រឈមមុខផ្ទាល់នឹងសត្រូវ ឯទ័ពផ្នែកទី២ ត្រូវនៅប្រចាំការការពារ

 រាជធានី ការប៉ះទង្គិចរាំងជល់គ្នារវាងកងទ័ពទាំង២មានសភាពខ្លាំងក្លាគួរឱ្យរន្ធត់ ។ ទាហានពលសេនាទាំងសងខាងស្លាប់ នឹងរបួសជាច្រើនមីដេរដាស ។

ប៉ុន្តែមិនយូរប៉ុន្មានទ័ពដំបងគ្រញ៉ូងក៏ចាប់ផ្តើម មានប្រៀបជាងហើយក៏យកបាន ជោគជ័យកម្ទេចអស់ទ័ពទី១របស់ស្តេច។ ដំបងគ្រញ៉ូងវាយសម្រុករុលតទៅទៀត រហូតដល់ទៅព័ទ្ធជុំជិតព្រះមហានគរ ។

ខាងព្រះមហាក្សត្រនៅសល់តែកងទ័ពទុកសម្រាប់ការពារទីក្រុងតែប៉ុណ្ណោះ។ ទោះ បីដូច្នេះក៏ដោយក៏កងទ័ពរបស់ដំបងគ្រញ៉ូងនៅតែមិនទាន់វាយដណ្តើមរាជធានីបាន ជ័យជំនះទេ។ ដំបងគ្រញ៉ូងចាត់ពលសេនាំគ្រប់រូបឱ្យប្រដាប់មានជាប់នឹងខ្លួននូវចន្លុះ និងជ័រឈើ ។

យប់ជ្រៅកណ្តាលអធ្រាត្រឈានចូលមកដល់កាលណា ដំបងគ្រញ៉ូងក៏បញ្ជាឱ្យ រេហ៍ពលទាំងអស់វាយប្រហារសន្ធប់សន្ធាប់យ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេង ដាក់ជណ្តើរលោត ផ្លោះឡើងកំពែងមហានគរយ៉ាងរហ័សរហួន

 ហើយចាក់ស្រោចស្រពគប់ដុតជ័រ ឈើបោះចូលទៅលើផ្ទះសម្បែងក្នុងបរិវេណក្រុង មិនយូរប៉ុន្មានកងទ័ពព្រៃរបស់ ដំបងគ្រញូងក៏វាយកម្ទេចមហានគរបានដោយជោគជ័យហើយក៏សម្រុកចូលវាយ

 លុកប្រហារកាប់ចាក់សម្លាប់យ៉ាងសាហាវឥតត្រាប្រណីកងទ័ពព្រះរាជានិងប្រជាព លរដ្ឋស្លូតត្រង់ ទាំងស្រីទាំងប្រុសទាំងចាស់ទាំងក្មេង។

គ្រានោះព្រះមហាក្សត្រព្រះចក្រព័ត្រ ដែលកំពុងតែមានជម្ងឺធ្ងន់ធ្ងរផ្ទំនៅលើព្រះ កាលបើឮសូរអាវុធប៉ះទង្គិចគ្នា ឮសូរភ្លើងកំពុងឆេះព្រះបរមរាជវាំង ឮសូរ សម្រែកហ៊ោកញ្ជ្រៀវអឺងកងលាយឡំទៅដោយការ

យំយែកស្រែកឈឺចុកចាប់ អង្គខំប្រឹងងើបឈរ ដកព្រះខ័នយកចេញទៅតស៊ូតែព្រះអង្គត្រូវដួលធ្លាក់មកលើ​ក្រឡាបន្ទំសុគតក្នុងគ្រានោះទៅ ។

ដំបងគ្រញូងដែលជាកូនរាស្ត្រសាមញ្ញបានទទួលអភិសេកឡើងសោយរាជ្យសម្បត្តិ ប្រទេសកម្ពុជា។ ដំបងគ្រញូងក្លាយជាស្តេចខ្មែរទី១៧ បន្ទាប់ពីព្រះបាទចក្រព័ត្រ ហើយ បានដាក់ឈ្មោះថ្មីជាព្រះមហាក្សត្រថា ព្រះបាទគោត្តម អមរទេវរាជ។

គ្រាន់តែបានជ័យជំនះកាន់អំណាច និងសោយរាជ្យភ្លាម ស្តេចដំបងគ្រញ៉ូងមិនបង្អង់ ទុកឱ្យ ព្រះរាជវង្សានុវង្សព្រះមហាក្សត្រមុនបានសុខសាន្តឡើយ ។ ព្រះអង្គចេញ បញ្ជាទៅគ្រប់មន្ត្រីពលសេនានៅតាម

ស្រុកភូមិតំបន់នានាក្នុងព្រះរាជអាណាចក្រឱ្យ ដើរស្រាវជ្រាវឆែកឆេរ រកចាប់ចងឃុំឃាំងសមាជិកក្រុមព្រះញាតិវង្សទាំងអស់ ហើយយកទៅសម្លាប់ចោលទាំងអស់ដោយដុតក្នុងភ្លើងទាំងរស់ ។